Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Δ΄ τάξης έγιναν ήρωες κι έφτιαξαν τα δικά τους παραμύθια

Τα παιδιά αρχικά ζωγράφισαν έναν ήρωα ή μια ηρωίδα ή ένα ζώο. Έπειτα προσπάθησαν να ενώσουν τις εικόνες, ώστε να συνθέσουν μια ενιαία ιστοριούλα. Τα παραμύθια είναι αγαπητά στα παιδιά. Η δημιουργία ιστοριών, η αφήγηση, είναι ανάγκη, είναι το μέσο που διαθέτουμε για την κατανόηση του κόσμου. Αν παρατηρήσει κανείς τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, στο στάδιο που κατακτούν τη γλώσσα, θα δει ότι συχνά μιλούν μόνα τους στον εαυτό τους ή στην κούκλα τους ή όταν τσουλάνε το αυτοκινητάκι τους. 

Αυτή η διαδικασία συνεχίζεται. Πού πηγαίνει όμως αυτή η φυσική τάση όταν ζητάμε από τους μαθητές να γράψουν ένα κείμενο (έκθεση, «σκέφτομαι και γράφω» κλπ.); Γιατί προκύπτει ο φόβος του λευκού χαρτιού; Και γιατί τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας μάλλον σωπαίνουν όταν τους ζητήσουμε να μας πούνε μια ιστορία; Γιατί η εργασία που τους ζητείται, είναι αποκομμένη από την εμπειρία τους και από τη συναισθηματική τους κατάσταση. Γράφω / λέω ιστορία όταν έχω ανάγκη να το κάνω. Όταν έχω έντονα συναισθήματα που θέλω να βάλω σε τάξη.
Σκοπός λοιπόν τέτοιων δράσεων είναι:
  • Ανάπτυξη της ικανότητας του παιδιού να επικοινωνεί με ακρίβεια και αποτελεσματικότητα.
  • Οργάνωση της σκέψης του
  • Ανάπτυξη αυτοπεποίθησης για τις συγγραφικές του δυνατότητες.
  • Απόλαυση της διαδικασίας σύνθεσης κειμένου και γενικότερα της γραπτής επικοινωνίας.
 


«…..Πριν μπει μέσα στο σπίτι, η Ντόροθι, άκουσε μια φωνή. Ήταν ένα σύννεφο που της είπε να παίξουν. Ανέβηκε επάνω του και τη μετέφερε σε μια χώρα μαγική…»






Απολαύστε τις δημιουργίες των μαθητών/τριών:


0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου